Νέες οδηγίες του ΠΟΥ για τη θεραπεία της σπλαχνικής και δερματικής λεϊσμανίασηςWHO updates treatment guidance for visceral and post-kala-azar dermal leishmaniasis

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επικαιροποίησε τις κατευθυντήριες οδηγίες για τη φαρμακευτική θεραπεία της σπλαχνικής λεϊσμανίασης και της δερματικής λεϊσμανίασης μετά από kala-azar στην ανατολική Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία.

Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι οι νέες συστάσεις περιλαμβάνουν συντομότερα και ασφαλέστερα θεραπευτικά σχήματα. Για πρώτη φορά συστήνονται, για επιλέξιμους ασθενείς, σχήματα χωρίς sodium stibogluconate, ενώ επικαιροποιούνται συνδυασμοί που περιλαμβάνουν miltefosine, paromomycin ή liposomal amphotericin B ανάλογα με τη νόσο και την περιοχή.

Η λεϊσμανίαση μεταδίδεται με το τσίμπημα μολυσμένης σκνίπας. Η σπλαχνική μορφή μπορεί να είναι θανατηφόρα χωρίς θεραπεία, ενώ η δερματική μορφή μετά το kala-azar μπορεί να λειτουργεί ως δεξαμενή μετάδοσης και να προκαλεί σοβαρό κοινωνικό στιγματισμό.

Οι οδηγίες δεν αποτελούν εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. Η θεραπεία εξαρτάται από την κλινική μορφή, την ανοσολογική κατάσταση, το είδος του παρασίτου, άλλες παθήσεις και τη γεωγραφική περιοχή. Οι ασθενείς και οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να χρησιμοποιούν τα εθνικά πρωτόκολλα και την αξιολόγηση αρμόδιου κλινικού.

The World Health Organization has updated its pharmacological treatment guidance for visceral leishmaniasis and post-kala-azar dermal leishmaniasis in eastern Africa and South-East Asia.

WHO says the recommendations include shorter and safer regimens. For the first time, SSG-free options are recommended for eligible patients, while combinations involving miltefosine, paromomycin or liposomal amphotericin B are updated according to the disease and region.

Leishmaniasis is transmitted through the bite of an infected sandfly. The visceral form may be fatal without treatment, while the dermal form that can follow kala-azar may serve as a reservoir of transmission and cause severe social stigma.

The guidance is not individual medical advice. Treatment depends on clinical form, immune status, parasite species, other health conditions and geography. Patients and health professionals should use national protocols and assessment by a qualified clinician.